Allingawier is een terpdorp in de gemeente Súdwest-Fryslân, in de Nederlandse provincie Friesland. Het ligt ten zuidoosten van Makkum. Het dorp vormt samen met Exmorra een tweelingdorp. De twee dorpen worden gescheiden door het Van Panhuyskanaal. Het dorp telt circa 80 inwoners, waarvan de meesten buiten de eigenlijke dorpskern wonen. Onder het dorp vallen ook de buurtschappen Bonjeterp en Vierhuizen.
Allingawier is ontstaan op een terp in laag gelegen land. Het dorp lag op een landtong omringd door meren en kleiner water. Van oorsprong is Allingawier dan ook een vissersdorp. In circa 1275 werd de plaats vermeld als Alingwere, in 1379 als Alingwere, in 1505 als Allingwyer, in 1511 als Allingewer en in 1936 als Allingawier. De plaatsnaam zou kunnen wijzen op het feit dat het een opgeworpen hoogte van bewoning (wier) was die bewoond
werd door de familie Alinge, van de persoon Ale.
Rond 1880 werden de meren rond Allingawier drooggelegd en kwam het dorp temidden van landbouwgebied te liggen. Om de vissers in Allingawier te compenseren werd naast het Van Panhuyskanaal een opvaart naar Allingawier gegraven. Er waren voorheen 2 bruggen over het kanaal, één aan de Bonjeterperweg en één aan de Kanaalweg, de weg van Allingawier naar Exmorra. De "Bonjeterperbrug" is inmiddels verdwenen.
Vanaf 1968 was Allingawier voor een groot deel ingericht als openluchtmuseum dat behoorde tot de Aldfears erf route. Inmiddels hebben een aantal panden weer de woonbestemming. In de hoogtijdagen van de museumroute trok Allingawier vele duizenden bezoekers.
